‘Nou, ik zal je nog sterker vertellen. Op een bepaald moment had mijn vrouw 24 van die honden, je weet wel, van die rastoppertjes, daar fokte ze dan mee enzo, liep ze van die shows mee. Een reu had ze als puppy uit Amerika laten overvliegen, 3000 euro voor neergeteld, helemaal as een juweel behandeld weet je wel, elke dag kammen, wassen, het was helemaal haar hond. Nou die werd dus gestolen want daar kon je veel geld mee verdienen met die reu. Mijn vrouw kapot joh. Ik wist natuurlijk wel wie m gestolen had maar hij had de papieren ook gestolen en de rechter wees die hond aan hem toe, ongelofelijk. Dus toen ben ik toen de boel bedaard was ‘s nachts naar z’n huis gegaan en heb ik ‘t beest uit de kennel gehaald. En weet je wat? Had die mongool er een castraat van gemaakt! Heb je dus he-le-maal niets meer aan. Toen heb ik hem afgemaakt.’
‘Wát?’ Gewekt uit mijn romantische droom over de ontvoering van het lievelingspuppy van zijn geliefde kijk ik mijn cliënt verbijsterd aan. ‘Wát heb je gedaan?’
‘Ja nou hoef je niet zo te kijken hoor. Ik ga toch zeker niet accepteren dat iemand anders profiteert van iets waar mijn vrouw krom voor heb gelegen? Als zij het niet kan hebben, dan hij ook niet.’
‘En je vrouw?’
‘Ja, das een beetje moeilijk voor haar. Zij heb het er nog steeds moeilijk mee. Maar daar komt ze wel overheen hoor, het was voor haar eigen bestwil weet je.’
Geef een reactie
Reageren?
RSS met reacties TrackBack identificatie URI
